இந்தியாவின் எடிசன் என்று அழைக்கப்பட்ட ஜி.டி. நாயுடுவின் 100-க்கும் மேற்பட்ட கண்டுபிடிப்புகளில் முக்கியமான 6 கண்டுபிடிப்புகளைப் பார்ப்போம்.

பழச்சாறு பிழியும் கருவி (Special Fruit Juice Mixer)

ஜி.டி. நாயுடு, மக்கள் அன்றாட வாழ்வில் சந்திக்கும் பிரச்சனைகளைத் தீர்க்கும் கருவிகளைத் தயாரிக்க வேண்டும் என்பதில் தீவிரமாக இருந்தார். இதன் காரணமாகவே அவர் 100-க்கும் மேற்பட்ட கண்டுபிடிப்புகளுக்கு பெருமைக்குரியவராக இருக்கிறார். ஜி.டி. நாயுடுவின் நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட கண்டுபிடிப்புகளில், அவரது தத்துவத்தை மிகச் சிறப்பாகப் பிரதிபலிக்கும் சிலவற்றில் ஒன்றாக, பழச்சாறு பிழியும் கருவி (fruit juice extractor) விளங்குகிறது.

இந்தியாவின் எடிசன் என்று கொண்டாடப்பட்ட ஜி.டி. நாயுடு, தொழில்நுட்பம் ஆய்வகங்களுக்குள் பூட்டப்பட்டிருந்தாலோ அல்லது சாதாரண மக்களின் கைக்கு எட்டாத விலையில் இருந்தாலோ அதற்கு எந்த மதிப்பும் இல்லை என்று நம்பினார். ஒரு எளிய, அன்றாடப் பிரச்சனைக்கு தீர்வாக அவரது அந்தப் பழச்சாறு பிழியும் கருவி அமைந்தது. கையால் பழங்களிலிருந்து சாறு பிழிவது மெதுவாகவும், சாறு வீணாவதாகவும், கடினமாகவும் இருந்தது.

1930-கள் மற்றும் 1940-களில் இந்தியாவில், ஃப்ரெஷ் பழச்சாறு ஒரு ஆடம்பர பொருளாக இருந்தது. பழச்சாறு விற்பனையாளர்களும், வீட்டில் உள்ளவர்களும் கைகளால் பிழிவதையோ அல்லது பழமையான, கையால் சுழற்றப்படும் பிழியும் கருவிகளையோ நம்பியிருந்தனர். இவற்றால் ஒரு பழத்தின் முழுமையான சாற்றை எடுப்பதற்கு பதிலாக, ஒரு சிறு பகுதி சாற்றின் பயனை மட்டுமே பெற்றனர்.

இதனால், உழைப்பு, நேரம் என அனைத்தும் வீணாயின. இறக்குமதி செய்யப்பட்ட எலக்ட்ரிக் மிக்சர் மற்றும் பழச்சாற்றை பிழியும் கருவிகளும் மேற்கத்திய நாடுகளில் மட்டுமே இருந்தன. ஆனால் அவை விலை உயர்ந்தவையாகவும், காலனித்துவ இந்தியாவில் பெறுவதற்குக் கடினமானவையாகவும் இருந்தன. மேலும், அவை மாம்பழம், பலா போன்ற பழங்கள், வெப்பகால பழங்கள் அல்லது இந்தியச் சூழல்களுக்கோ ஏற்றவாறு அரிதாகவே வடிவமைக்கப்பட்டிருந்தன.

மோட்டார் சைக்கிள்கள் முதல் மின்சார மோட்டார்கள் வரை எல்லாவற்றையும் அணுகியதைப் போலவே, ஜி.டி நாயுடு இந்தப் பிரச்சனையையும் அணுகினார். அவர் அந்த இயந்திரத்தைத் தன் மனதிலேயே பிரித்துப் பார்த்து, அதன் விலை உயர்வுக்குக் காரணமானவற்றைக் கண்டறிந்து, உள்ளூரில் கிடைக்கும் பொருட்கள் மற்றும் உற்பத்தி முறைகளைக் கொண்டு அதை மீண்டும் உருவாக்கினார்.

டி. பாலசுந்தரம் நாயுடுவுடன் இணைந்து 1937-ல் இந்தியாவின் முதல் உள்நாட்டு மின்சார மோட்டாரை தயாரித்த நியூ எலக்ட்ரிக் வொர்க்ஸ் என்ற தொழிற்சாலையை கோயம்புத்தூரில் ஏற்கனவே நிறுவியிருந்ததால், அக்காலத்து இந்தியக் கண்டுபிடிப்பாளர்களில் சிலரிடம் மட்டுமே இருந்த சிறிய, நம்பகமான, மலிவு விலை மின்சார மோட்டார் அவரிடம் இருந்தது. இந்த சாறு பிழியும் கருவி, பழங்களை நசுக்கி, சாறை வடிகட்டும் வகையில், அத்தகைய மோட்டார்களில் ஒன்றுடன் இணைக்கப்பட்டது. இதனால், பழங்களை நிமிடங்களுக்குப் பதிலாக நொடிகளில் சாறாக மாற்ற முடிந்தது.

இந்தக் கருவி உறுதியானதாகவும், எளிதில் சுத்தம் செய்யக்கூடியதாகவும், ஒரு வீட்டிலோ அல்லது சிறு வியாபாரியிடமோ பயிற்சியின்றி இயக்கும் அளவுக்கு எளிமையானதாகவும் உருவாக்கப்பட்டது.

கையால் பிழியும் முறைகளை விட, அதே அளவு பழத்திலிருந்து அதிக சாறு இந்த மிக்சர் மூலம் கிடைத்தது. ஒவ்வொரு துளியையும் தங்கள் லாபத்திற்காக நம்பியிருந்த தெருவோர வியாபாரிகளுக்கு இது மிகப்பெரிய அளவில் முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாக இருந்தது. புதிய பழச்சாறு மிகவும் பிரபலமான புத்துணர்ச்சி பானங்களில் ஒன்றாக இருந்த ஒரு வெப்பமான நாட்டில், விளைச்சலையும் வேகத்தையும் மேம்படுத்திய ஒரு இயந்திரம் உடனடி வணிக ஈர்ப்பைக் கொண்டிருந்தது.

அந்தப் பழச்சாறு பிழியும் கருவி, நாயுடுவின் தனித்துவமான பணிமுறையையும் பிரதிபலித்தது. அவரைப் பொறுத்தவரை, கண்டுபிடிப்பும் தொழில்முனைவும் பிரிக்க முடியாதவை. ஒவ்வொரு புதிய கருவியும் பொதுவாக ஒரு புதிய பட்டறைக்கோ அல்லது நிறுவனத்திற்கோ வழிவகுத்தது. அது கோயம்புத்தூரின் இளைஞர்களுக்கு வேலைவாய்ப்பை உருவாக்கியது. அவர்களில் பலருக்கு அவரே தனிப்பட்ட முறையில் பயிற்சி அளித்தார். யுனிவர்சல் ரேடியேட்டர்ஸ் முதல் யுஎம்எஸ் ரேடியோ இண்டஸ்ட்ரி வரையிலான அவரது தொழிற்சாலைகள், இந்தியா இறக்குமதி செய்வதை விட தனக்காகத் தானே உற்பத்தி செய்ய வேண்டும் என்ற கொள்கையின் அடிப்படையில் இயங்கின.

நாயுடு மூன்றாம் வகுப்பிலேயே பள்ளிப் படிப்பை நிறுத்திவிட்டார் என்பதை நினைவில் கொள்வது அவசியம். கோயம்புத்தூர் ஹோட்டல் ஒன்றில் உணவு பரிமாறும் வேலையில் மூன்று ஆண்டுகள் சேமித்து வைத்த பணத்தில் வாங்கிய 1912-ஆம் ஆண்டு ரட்ஜ் மோட்டார் சைக்கிளை பிரித்துப் பார்த்து அவர் பொறியியலைக் கற்றுக்கொண்டார். பிரித்துப் பார்த்து கற்கும் அந்தப் பழக்கமே அவர் உருவாக்கிய ஒவ்வொரு பொருளையும் வடிவமைத்தது. அந்தப் பழச்சாறு கலக்கி, ஒரு பயிற்சி பெற்ற வடிவமைப்பாளரால் உருவாக்கப்படவில்லை. அது ஒரு பட்டறையின் தளத்தில், தொடர்ச்சியான முயற்சி, பிழை மற்றும் மேம்பாட்டின் மூலம் உருவானது. இயந்திரவியல் குறித்த உள்ளுணர்வுப் புரிதலின் வழிகாட்டுதலுடன் அது உருவானது. அந்தப் புரிதலை முறையான கல்வி அவருக்கு ஒருபோதும் வழங்கியதில்லை; அதை அவரிடமிருந்து ஒருபோதும் பறிக்கவும் முடியாது.

இன்று, இந்திய சமையலறைகளில் மின்சார மிக்சர்கள், கிரைண்டர்கள் மற்றும் ஜூஸர்கள் மிகவும் பரவலாகப் பயன்படுத்தப்படுவதால், 80 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு அவை கொண்டிருந்த புதுமையைக் கற்பனை செய்து பார்ப்பது கடினமாக உள்ளது. கோயம்புத்தூரைத் தனது உற்பத்தி மையங்களில் ஒன்றாகக் கொண்டு, தற்போது தமிழ்நாட்டில் செழித்து வளரும் மிக்சர்-கிரைண்டர் தொழில், நாயுடு அமைத்த அடித்தளங்களின் மீது நிற்கிறது.

அவரது பழச்சாறு பிழியும் கருவி, கோயம்புத்தூரில் உள்ள ஜி.டி. நாயுடு அருங்காட்சியகத்தில், அவரது மற்ற படைப்புகளுடன் நினைவாகப் பாதுகாக்கப்படுகிறது.